Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/280 E. 2024/2407 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1573 E., 2020/1969 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2019 tarihli ve 2018/369 Esas, 2019/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2019/1573 Esas, 2020/1969 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, hükmün kaldırılarak sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapisten çevrili 2.240 TL ve 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir. II. GEREKÇE Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 13.08.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2019/1573 Esas, 2020/1969 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.