Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/169 E. 2025/6201 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2953 E. 2020/1285 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (Beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli ve 2018/349 Esas, 2018/709 Karar sayılı kararı ile sanığın güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 155/1, 29, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 2.400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 30.10.2020 tarihli ve 2018/2953 Esas, 2020/1285 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca mahkûmiyete yönelik hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine sanığın beraatine dair ibarenin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık hakkında beraat hükmü kuran Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.