Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/1468 E. 2024/9471 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/62 E., 2021/321 K. SUÇLAR : Dolandırıcılık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/57 Esas, 2015/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157, 62, 50/1-a ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 50/1-a ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157, 62, 50/1-a ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 50/1-a ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanığın cezalandırılmasına rağmen her katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmediği gerekçesiyle vekalet ücretiyle sınırlı olarak kararı temyiz etmiştir. III. GEREKÇE Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan mirasçıları lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılanlar kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4.080,00 TL tek maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.