Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/11535 E. 2025/4071 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2017/234 Esas, 2017/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.04.2018 tarihli ve 2018/322 Esas, 2018/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca kaldırılmasına ve mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir. 3. Verilen kararın katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2021/12048 Esas, 2021/12168 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/604 Esas, 2022/1172 Karar sayılı kararı duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekili, sanığın suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle cezalandırılması gerektiğinin ve verilen beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıdaki tarih ve sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.