Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/10551 E. 2025/417 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/10551
Karar No
2025/417
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2053 E. 2021/2652 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2020 tarihli ve 2019/1307 Esas, 2020/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204/1, 62, 54 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi, 24.12.2021 tarihli ve 2020/2053 E. 2021/2652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; fotoğraftaki soğuk damga dışında diğer tüm unsurların tam olduğuna, nüfus cüzdanının aldatıcılık özelliğinin bulunduğuna, dolayısıyla istinaf kararının bozulmasına lişkindir.

III. GEREKÇE Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/10551, K. 2025/417, T. 08.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-10551-e-2025-417-k-ca3fc1550d6b