Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/9318 E. 2024/5116 K. – Özel Belgede

Konu: Özel Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/9318
Karar No
2024/5116
Karar Tarihi
Konu
Özel Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/239 E., 2016/345 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/239 Esas, 2016/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın söz konusu belgelerin düzenlenmesinde bir iştirakinin olmadığına, belgeler üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi raporu alınmadan hüküm kurulduğuna, bu nedenle eksik inceleme ile verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Katılanın, sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu şirkette çalıştığı, işten ayrılması üzerine hak ve alacakları için açmış olduğu Konya 3. İş Mahkemesi'nin 2013/169 Esas sayılı dosyasına, sanık tarafından 03.10.2013 tarihli dilekçesinin ekinde, katılan tarafından imzalanmış görünen ibraname, personel dilekçe formu ve ücretli izin istek formunun sunulduğu, katılan tarafından dosyaya sunulan belgelerdeki imzaların kendisine ait olmadığının iddia edildiği, bunun üzerine aldırılan Adli Tıp Kurumu raporu ile belgelerdeki imzaların katılanın eli ürünü olmadığının tespit edildiği ve sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış, sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiş, mahkemece sanık ve katılan beyanları, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/239 Esas, 2016/345 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/9318, K. 2024/5116, T. 17.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-9318-e-2024-5116-k-1c9ac8a22cca