Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/7338 E. 2024/435 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/7 E., 2016/27 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, suçlamayı kabul etmediğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Sanığın, suça konu 23.04.2013 keşide tarihli ve 35.500,00 TL bedelli, aldatıcılık niteliği bulunan sahte çeki cirolayıp katılan ...'e vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık savunması, katılan ve şikayetçi beyanı, adli emanet kaydı, suça konu çekin sahteliğine ilişkin banka yazısı, tanık beyanları, sanığa ait adli sicil kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2012 tarihli, 2012/449 Esas ve 2008/89 Karar sayılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyetine dair ilamının hükümden sonra 05/07/2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarlanarak aynı Mahkemenin 11.01.2013 tarihli, 2012/788 Esas ve 2013/10 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan kararın 14.02.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, uyarlama yargılaması sonucunda verilen ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı bölümden "Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/449 Esas 2008/89 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis" ve "22/06/2012" ibarelerinin çıkarılarak, yerine sırasıyla "Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.01.2013 tarihli, 2012/788 Esas ve 2013/10 Karar sayılı ilamı ile 10 ay hapis" ve "14.02.2013" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.