Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/4737 E. 2023/6828 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/182 E., 2016/43 K. SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet Sanık ...'ün, 02.02.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... ...hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteği ile sınırlı inceleme yapılmıştır. Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/182 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile delillerin taktirinde hataya düşülerek beraat kararı verildiğine, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ......in diğer sanık ... ile iştirak iradesi içerisinde hareket ederek, katılandan araç satın aldıkları, karşılığında suça konu keşide tarihi 10.10.2011, ödeme tarihi 20.11.2011 olan, borçlusu H.H.Ö olarak görünen 26.000,00 TL tutarındaki sahte senedi kefil sıfatıyla imzalayıp katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. Mahkemece, sanık ...'in yüklenen suçları işlediğine dair delil elde edilemediği kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık ...'ün Temyiz İsteği Yönünden Sanığın, 02.02.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık ... ...Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Ve Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR A. Sanık ...'ün Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Ve Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/182 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.