Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/42828 E. 2025/5301 K. – Hizmet Nedeniyl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2324 E., 2021/70 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. Maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin kapsamına göre, 1.Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2016 tarihli ve 2016/295 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/2. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Kandıra Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2.Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2017 tarihli ve 2016/308 Esas, 2017/1077 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 05.12.2018 tarihli ve 2018/33 Esas, 2018/3048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 05.12.2018 tarihli ve 2018/33 Esas, 2018/3048 Karar sayılı kararının katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmeleri üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 2020/3702 Esas, 2020/3781 Karar sayılı kararı ile uzalştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 15.01.2021 tarihli ve 2020/2324 Esas, 2021/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına ve eksik inceleme ile karar verilmiş olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; 1.Katılan ...Ş. ile sanığın yetkilisi olduğu ".... Tic. Ltd.Şti." arasında 02.05.2013 ve 10.06.2013 tarihlerinde finansal kiralama sözleşmesi imzalandığı, ancak sözleşmeden kaynaklanan edimlerin yerine getirilmemesi üzerine .... Noterliğinin 30.12.2013 tarihli ve 31460 yevmiye nolu ihtarnamesi ile muhataplar .... Tic. Ltd. Şti., ... Müh. Mak. .... San. ve Tic. A.Ş. ile müşterek borçlu olan sanık ve temyiz dışı sanık ...'e ihtarname gönderildiği, ihtarnamede 30.12.2013 tarihi itibari ile 71.386,34 TL kira ve 1.685,02 TL kira temerrüt borcun vadesinin geçmiş; 1.500.113,14 TL vadesi gelmemiş borçlarının olduğu, bu borçların 60 gün içinde işleyecek akdi temerrüt faizleri ile birlikte ödenmesi, ödenmediği takdirde sözleşmenin feshedilmiş olacağı ve feshin yasal sonuçları olarak 60 günlük sürenin bitiminden itibaren 5 gün içinde borçlarının ödenmesi hususunda ihtarname gönderildiği, ihtarnamenin 02.01.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, buna rağmen sanığın borcu ödemediği gibi sözleşme ile kiraladığı malları iade etmediği iddia olunan olayda; sanığın aşamalardaki ısrarlı savunmasında, yetkilisi olduğu şirket adına finansal kiralama sözleşmesi kapsamında kiraladıkları malları şirket hakkında iflas erteleme kararı bulunması ve bu süreçte icra takiplerinin durması, malların teslim edilmemesi hususunda mahkeme kararları bulunduğundan iade edemediklerini, bahse konu malların baraj inşaatında kullanıldığı ve sonradan ilgili belediye tarafından malların katılan şirkete teslim edildiği yönündeki beyanları, dosyada mevcut ticaret mahkemeleri tarafından verilen ihtiyati tedbir, iflas ertelenmesi ve icra hukuk mahkemesi tarafından verilen icra takiplerinin iptali kararları verilmiş olması, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2014/11 Esas sayılı kararında, “şirkete ait taşınmaz ve taşınır mallar ile 3.kişilerde olan alacakları hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesine ve şirket hakkında icra takibi yapılmamasına" karar verilmiş olması ve malların ilgili belediye tarafından katılan şirkete teslim edildiği hususu ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın suç işleme kastıyla hareket ederek suça konu malları teslim etmeme yönünde bir iradesinin ve davranışının olduğuna ilişkin savunmalarının aksini gösterir kesin delil bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla;sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, 2.Kabule göre de; gerekçeli karar başlığında “09.03.2014” olması gereken suç tarihinin “2014” olarak eksik yazılmış olması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.