Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/42692 E. 2025/2982 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/16 E. 2020/133 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında gösterilen suç tarihine 26.03.2013 tarihinin de mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür. Tam bir işbirliği ve iştirak iradesiyle hareket eden sanıkların, 5237 sayılı TCK'nin 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek atılı suçu işlediklerinin sabit olması karşısında, zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik cezalar tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1.5271 sayılı CMK'nin 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38. maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, bozma öncesindeki 11.06.2015 tarihli hükümlerin yalnızca sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bozmadan sonra kurulan temyize konu hükümlerde uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2.Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrür uygulamasına esas alınan ilam bilgilerinin yazılması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin paragraf çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yargılama giderleri ile bozma sonrası yapılan uzlaştırmacı giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışında yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin yazılması, yine, sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın ilgili yerine "Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 1998/114 Esas, 2000/7 Karar sayılı ilamı ile kasten adam öldürme suçundan verilen 14.08.2000 kesinleşme tarihli 30 yıl ağır hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla" ibaresinin yazılması suretiyle eleştirilen husus dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.03.2025 tarihinde karar verildi.