Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/42308 E. 2025/5325 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Beraat Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 05.09.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde suç işlemesi nedeniyle mahkemenin 30.10.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını açıklayarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)203/1, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca katılan kurumun suç tarihinden önce 30.04.2009 tarihinde özelleştirilmesi sebebiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, resen nazara alınacak sebeplerle usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.09.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 25.11.2016 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı değerlendirilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.