Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40481 E. 2023/11119 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/40481
Karar No
2023/11119
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/57 E., 2021/327 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kemer Sulh Ceza Mahkemesinin 03.04.2013 tarihli ve 2011/495 Esas, 2013/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 10.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/264 Esas, 2015/971 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 27.06.2014 tarihinde işlediği eşe karşı kasten yaralama suçundan doğrudan 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmiş ve hükmün açıklanmasına yönelik ihbarda bulunulmuştur. 3. Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir. 4. Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2020/4512 Esas, 2020/7811 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/57 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilerek, güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hakkındaki mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Şikayetçinin sanığın işletmekte olduğu Star Rent A Car isimli iş yerinden 07 K 4921 plakalı aracı kiraladığı ve teminat olarak kendisine ait olan kimlik belgesini sanığa verdiği ancak aracı teslim almasından bir süre sonra araçta arıza meydana geldiği, sanığın ise kiralama süresi sonunda araçtaki maddi hasara karşılık olmak üzere şikayetçiden 1.200 TL para talebinde bulunduğu, şikayetçinin para vermeyi kabul etmemesi üzerine sanığın şikayetçiye ait kimlik belgesini geri vermediği iddia ve kabul olunmuştur. 2.Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3.Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır. 4.Mahkemece, sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.01.2014 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 27.06.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/57 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/40481, K. 2023/11119, T. 27.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-40481-e-2023-11119-k-be3699bb499e