Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39736 E. 2025/3842 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2017/450 Esas, 2018/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-b maddesi gereği beraatine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2019/342 Esas, 2019/1405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-L-son, 62/1, 52/2 ve 53/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Sanığın Temyiz Sebepleri Suça konu banka kartını açtırdığı günden itibaren hiç kullanmadığına, bu kartla hiçbir işlem yapmadığına, istinaf makamınca işin esasının araştırılması yerine sadece tarihler konusunda çelişkili ifadeleri esas alınarak hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, hakkında adli işlem başlatılması nedeniyle korktuğu için tarihleri karıştırmış olabileceğine, bankanın cevabi yazısının aksine hesap ekstrelerine göre 03.01.2017 tarihinde hesabında bir durdurmanın bulunmadığına, hesabının, Bölge Adliye Mahkemesi duruşma tarihinden bir gün sonra, 11.07.2019 tarihinde kapatıldığına, kendi adına başka hesaplar açılmış olabileceğine, asıl mağdurun kendisi olduğuna, banka şubesi yetkililerinin tanık olarak dinlenilmesi ve eksik inceleme giderilerek kararın bozulması talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Tebliğname Görüşü Yönünden Bölge Adliye Mahkemesince delillerin takdir ve tayini neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname'nin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır. 2. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.