Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/37800 E. 2024/11868 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanığın, otoparkta bekçi olarak çalıştığı, katılan tarafından sanığın çalıştığı otoparka içerisinde 30.000,00 TL değerinde giyim malzemeleri olan 34 JEZ 03 plakalı araç 07.11.2014 tarihinde anahtarı sanığa verilmek suretiyle teslim edildiği, 08.11.2014 tarihinde saat 06:00 sularında katılana ait aracın düz kontak yapılmak suretiyle başka bir yere götürüldüğünün tespit edilmesi üzerine katılana bilgi verildiği, sanığın gerek soruşturma aşamasında gerekse yargılama aşamasında alınan beyanında atılı suçlamayı kabul etmediği, olayı fark eder etmez katılana bilgi verdiği, aracın anahtarının işletmedeki kulübedeki olduğu, düz kontak yapılmak suretiyle geceleyin çalındığını bildirdiği, sanık tarafından aracın dışarıya çıkartılmasına iştirak edildiğine dair delil bulunmadığı, güveni kötüye kullanma suçunun unsuru olan zilyetliği kendisine bırakılan malın zilyetliğinin devri amacı dışında tasarrufta bulunma ya da bu devir olgusunu inkar etme durumunun da söz konusu olmadığı, açıklamalar ışığında tüm dosya kapsamına göre sanık aleyhine güveni kötüye kullanmak suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, sanığın mahkumiyetine esas her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2. Kabule göre de; a) Kısa kararda sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının hem TCK 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine hem de TCK 51. Maddesi uyarınca ertelenmesine dair ifadelere yer vermek suretiyle, hükümde karışıklığa ve çelişkiye neden olunması, b) Sadece sanık tarafından yapılan temyiz sonucu lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.