Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36836 E. 2025/14751 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/942 E., 2017/1560 K. SUÇ : Bankaca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2016 tarihli ve 2013/36 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/942 Esas, 2017/1560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... ve ... Bankası A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-j, 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 143.333 T.L. Adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kredi kullanım sözleşmeleri, çek suretleri, banka cevabi yazıları, sanık savunması, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin indirimler yapıldıktan sonra TCK'nin 158/1.f-son maddesi gereğince doğrudan menfaatin iki katı oranında uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılık, Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/942 Esas, 2017/1560 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği ve aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkarılarak yerine ''sanığın 5237 sayılı Kanun'un 158/1-j-son maddesi gereğince 8.600 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi dikkate alınarak aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 7.166 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca sanığa hükmolunan gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL üzerinden çarpılarak hesaplanmak suretiyle sanığın neticeten 143.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.