Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/34180 E. 2025/13402 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/86 E., 2016/315 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması sureti ile dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar baba-oğul ... Tarım isimli işyerini işlettikleri, internet üzerinden tarım ürünü alım satımı yaptıklarından bahisle ilan verdikleri, katılan ve müştekinin ceviz ticareti yapmak amacıyla internette gördükleri ilan üzerine sanık ... ile irtibata geçtiği, 26/09/2014 günü görüşme yapmak üzere ... ilçesine geldikleri, 30.000 TL karşılığında 3 ton kabuklu ceviz, 750 kg ceviz içi, 200 kg kavrulmuş iç fındık ve 100 kg kavrulmamış fındık alımı konusunda anlaştıkları, sanıklara 3.850 TL kaparo verildiği, anlaşmaya göre de 29/09/2014 tarihinde satın alınan mamulün sanıklar tarafından gönderilmesinin gerektiği, ancak sanıkların depoya su bastığını beyan edip müştekileri oyalamaya başladıkları, ayrıca ıslanan mamullerin kurutulması için masraf gerektiğini belirterek müştekilerden 10.000 TL daha talep ettikleri, paranın sanık ...'in eşine ait banka hesabına gönderdiği, ancak sanıkların anlaşmalarına konu mamulleri göndermedikleri şeklinde gerçekleşen eylemde; sanıklar ile katılanın yüz yüze geldikleri ve menfaat temininin bu yüz yüze görüşmeler sonrasında gerçekleşmesi sebebi ile bilişim sisteminin sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı anlaşılmakla; sanıklara yüklenen eylemin sübutu hâlinde, 5237 TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli hale vücut vermeyeceği, aynı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıkların eylemine konu TCK'nin 157/1. maddesine uyan “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 14/07/2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.