Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/32372 E. 2026/2993 K. – Dini İnanç Ve

Konu: Dini İnanç Ve Duyguların İstismarı Suretiyle Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/32372
Karar No
2026/2993
Karar Tarihi
Konu
Dini İnanç Ve Duyguların İstismarı Suretiyle Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/45 E., 2016/356 K. SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın katılanlar ... ve ...'a yönelik aynı suç işleme kararı ile farklı zamanlarda birden fazla haksız maddi menfaat elde ettiği, bu itibarla eylemlerin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği ve TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca anılan katılanlar yönündean ayrı ayrı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 23.01.2012 tarihli mahkûmiyet kararında, sanığın katılan ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçu nedeniyle hükmedilen 1.500 TL adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği halde, 23.01.2012 tarihli hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmamasına rağmen yukarıda belirtilen hükmün ve adli para cezası taksitlendirmesinin sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesine aykırı hareket edilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının b bendinde katılan ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden kurulan adli para cezasına ilişkin hükme, "Sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözetilerek TCK'nun 52/4 maddesi uyarınca verilen adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/32372, K. 2026/2993, T. 23.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-32372-e-2026-2993-k-cc3191e4f81e