Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/31785 E. 2026/2418 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/170 E. 2016/316 K. SUÇ :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sanığın mahkumiyetine dair hükmün, sanığın yüzüne tefhim edildiği 01.07.2016 tarihinde sanığın Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun, sanığın yüzüne tefhim edilen hükümde temyiz dilekçesini cezaevi aracılığı ile de gönderebileceğine dair açıklama bulunmadığının anlaşılması nedeniyle, sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik 11.07.2016 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödemeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/668 Esas, 2011/65 Karar sayılı ilamının mahkemenin 23.06.2017 tarihli ek kararı ile uzlaşma nedeniyle düşmesine karar verildiği halde, sanığın sabıkasında görülen ve mahkemesince uzlaşma nedeniyle ele alınan Ankara 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/1214 Esas, 2011/448 Karar sayılı dosyasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında hüküm fıkrasının 10. paragrafındaki "Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/668 Esas – 2011/65 Karar sayılı kararı ile" ibaresinin çıkartılarak yerine "Ankara 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/1214 Esas, 2011/448 Karar sayılı kararı ile" olarak değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname' ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2026 tarihinde karar verildi.