Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/30495 E. 2025/7340 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi EK KARAR : 22.07.2016 SAYISI : 2014/147 E., 2016/34 K. SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık HÜKÜM VE EK KARAR : Mahkûmiyet, temyiz talebinin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama kısmi bozma 1. Sanık ...'nün Temyiz İsteği Yönünden; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. (Ek fıkra: 11/1/2011-6099/3 md.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." ve aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası ise; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenlenmiştir. Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine gönderildiği ancak bu adresin bilinmediğinden bahisle bila tebliğ olduğu, gerekçeli kararın bunun üzerine sanığın mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca yapılan muhtara tebliğ edildiği , sanığın hükmü 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.07.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 22.07.2016 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA , 2. Sanık ... Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde ; 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için , öncelikle failin tacir olması veya bir şirketin olması ve failin o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun, şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiğinden hareketle, sanık savunmaları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın eyleminin TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, suç bakımından öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK.'nın 66/1-e. maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlemin mahkumiyet kararının verildiği, 28.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE; Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.