Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/28031 E. 2025/6984 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/253 E. 2019/105 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1)Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından ve bozma öncesi hükmün sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak kazanılmış hak ilkesi gereği sonucu etkilemeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2)Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 15 Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2012/413 Esas, 2013/368 Karar sayılı kararın, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.04.2017 tarihli ve 2015/8965 Esas, 2017/9380 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından belirtilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2012 tarihli ve 2011/34 Esas, 2012/54 Karar sayılı kararı ilâmına konu suçun tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bendin çıkartılarak yerine "Sanığın, İstanbul Anadolu 37 Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2012 tarihli ve 2011/34 Esas, 2012/54 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan verilen 10 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezasından ötürü mükerrir olduğu anlaşıldığından, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un nın 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükmün infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan bu ilama konu edilen basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırmaya tabi olması nedeni ile, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2025 tarihinde karar verildi.