Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26727 E. 2025/14682 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/404 E., 2019/1022 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/1003 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükümleri verildiği, söz konusu kararın sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.04.2018 tarihli ve 2018/2312 Esas, 2018/2294 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine hasren inceleme yapılıp yalnızca bu hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma kararının sanık ... yönünden sirayetine de karar verilmediği, Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararına karşı süresinden sonra temyiz talebinde bulunan sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı ve 19.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararının sanık ... yönünden kesinleşmiş olduğu gözetilmeden, bozma kararı üzerine yapılan yargılamaya dahil edilen sanık ... hakkında incelemeye konu karar ile verilen mahkûmiyet hükmünün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine hasren yapılan temyiz incelemesinde; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 2 53... . maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmiş ise de, adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/92-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.