Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26439 E. 2024/10784 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/1056 E., 2019/506 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma sonrası, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçlarının 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince infaz aşamasında mahsup edilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanın tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerler uyumla olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin ''TCK'nın 50/1-a. maddesi'' olarak gösterilmemesi ile hükmolunan kısa süreli hapis cezaları TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilen ve anılan Kanunun 50/5. maddesine göre hakkındaki asıl mahkumiyetleri adli para cezası olan sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunduğundan sanık müdafiinin temyiz isteğinin kabulü ile hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükümlerin 8. fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması ve hükmün 5. fıkrasına uygulama maddesinin ''TCK'nın 50/1-a. maddesi'' olarak eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.