Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26387 E. 2025/14440 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/271 E., 2015/297 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareketle 2700 metrekare %5 imarlık ... ilçesinde bulunan 90.000,00 TL değerindeki arsa için sanık ... ile müşteri olarak görüşmeler yaptığı, daha sonra bu görüşmelere diğer sanık ...'in de katıldığı, yapılan pazarlık sonucu katılan ile sanıkların ilanda belirtilen taşınmazın 70.000,00 TL bedelle satılması konusunda anlaştıkları ancak sanıkların gazete ilanı üzerine başvuran katılana farklı bir yer göstermek suretiyle hakkında verilen beraat kararı kesinleşen ...'e ait 15.000,00 TL değerindeki ... köyünde bulunan zeytinliği 70.000,00 TL'ye satarak haksız menfaat temin ettiklerinin kabul edildiği olayda; Katılanın istikrarlı beyanları ile tanık ...'in her aşamada katılan beyanı ile uyumlu anlatımları, dosyada mevcut olan taşınmaz satışına ilişkin gazete ilanı, satışa ilişkin resmi senet ve tapu senedi karşısında sanıkların tapu müdürlüğünü aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri sübuta ermekle, 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanıklar hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da infaz aşamasında dikkate alınabileceği ve sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53/3 maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.