Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25860 E. 2024/14991 K.

Konu: Nitelikli Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25860
Karar No
2024/14991
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Dolandırıcılık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/668 E. 2020/86 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılanın ''araba.com'' isimli internet sitesinde satılık araç ilanı görmesi üzerine ilanda yer alan telefonu aradığı ve kendisini Ayhan Tokgöz olarak tanıtan şahısla görüştüğü, şahıs ile araç alım satımı konusunda anlaştığı ve kendisinden kapora istenmesi üzerine 200 TL parayı verilen hesaba gönderdiği, paranın sanık tarafından çekildiği ancak sanığın suça konu aracın satışını katılana vermediği ve teslimini de yapmadığı, katılanın da bir daha sanığa ulaşamadığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; Sanığın savunmasında galericilerle bağlantı kurup araba alım satımı yaptığını, yine böyle bir şekilde bulduğu arabayı internet üzerinden satmak için ilan verdiğini belirttiği, katılanın da ''araba.com'' isimli internet sitesinde satılık araç ilanı görmesi üzerine ilanda yer alan telefonu aradığı ve kendisinden kapora istenmesi üzerine 200 Tl parayı verilen hesaba gönderdiği, bu paranın sanık tarafından çekildiği, sanığın atılı suçu işlediğinin toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığın anılan internet sitesinde ilan vererek katılandan menfaat temin ettiğine ve bilişim sistemi olan interneti araç olarak kullandığına göre, sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-f maddesinde yer alan " bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-son hükmünün ikinci cümlesine göre hükmolunacak adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek "dolandırıcılık" suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA, 09.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/25860, K. 2024/14991, T. 09.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-25860-e-2024-14991-k-ff3c86555173