Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25687 E. 2025/6315 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/68 E. 2015/108 K. SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1)Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Tekerrüre esas alınan ilama konu kararı veren mahkemenin, Isparta Ağır Ceza Mahkemesi yerine, Isparta Asliye Ceza Mahkemesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2)Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Tekerrüre esas alınan Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 2010/1929 Esas, 2012/1503 Karar sayılı kararın, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03.06.2013 tarihli ve 2013/9572 Esas, 2013/10260 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından belirtilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2013 tarihli ve 2013/188 Esas, 2013/229 Karar sayılı ilâmına konu dolandırıcılık suçunun tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 9. bendindeki sanık ... ile ilgili kısmın hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın, Ankara 24 Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2013 tarihli ve 2013/188 Esas, 2013/229 Karar sayılı sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından ötürü mükerrir olduğu anlaşıldığından, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un nın 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükmün infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan bu ilama konu edilen basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırmaya tabi olması nedeni ile, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.