Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25405 E. 2026/4151 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1078 E. 2016/78 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği görüşüldü; Ordu ili ... ilçesi ...Lisesi Camii imamı olarak görev yapan sanığa, ... tarafından vakıf adına yardım toplama yetki ve görevinin şifahi olarak verildiği, sanığın yardımsever vatandaşlar tarafından cami ek inşaatı için yapılan yardımlardan bir kısmını henüz sayım ve tespit aşamasındayken cami görevli odasında gizlice alarak sayım dışı bıraktığı, yine sanığın ... milletvekili ... tarafından cami ek inşaatı için 2013 yılı Ramazan ayının başlarında yapılan 1.000,00 TL'lik yardımı, başlangıçta ... Şubesine teslim etmediği, 2013 yılı Ramazan Bayramı namazı sonrası cemaatten toplanan yardım parasının toplam miktarı içerisinden 1.000,00 TL'yi alıp caminin diğer imamı ...'ya vererek ... adına ... yatırttığı, sanığın ayrıca ... isimli vatandaş tarafından ... Şubesi iftar çadırı yemek bedeli olarak kendisine verilen 1.500,00 TL 'nin yalnızca 600,00 TL'sini vakfa teslim ettiği, sanığın bu suretle üzerine atlı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; sanık ile ... ile arasında meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisi bulunmadığından sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde düzenlenen " güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan "güveni kötüye kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan 25.01.2016 tarihli mahkumiyet hükmünden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

16.04.2026 tarihinde karar verildi.