Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25017 E. 2024/3841 K. – Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/52 E., 2019/591 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezacı ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; 21.06.2017 tarihinde uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/52 Esas, 2019/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1660,00 TL adli para cezacı ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz istemi; katılana parasını vermiş olması nedeniyle eksik araştırma ve inceleme ile verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir. 2.Sanık müdafinin temyiz istemi; mesleki mazereti kabul edilmeyerek yokluklarında mahkumiyet kararı verilmiş olması, sanık aleyhine delil bulunmamasına rağmen hukuki ihtilaf mahiyetindeki ilişki nedeniyle mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulması talebinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, katılana ait... plakalı aracı almak için talip olduğu, satış için birlikte noter gittikleri, noterde satışın yapıldığı ancak sanığın katılana parayı evde vereceğini söyleyerek yanındaki şahıslarla birlikte katılan ve yeğenini bir eve götürdükleri, sanık ve yanındakilerin çeşitli bahanelerle evden ayrıldıkları belirtilerek, sanığın aracı veya bedelini katılanı vermeyerek katılana karşı basit dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır. 2. Sanık suçlamayı kabul etmemiş, katılana parasını verdiğini savunmuştur. 3. Sanığın katılanı götürdüğü evi, suç tarihinden bir gün önce eşyalı olarak kiraladığı ve anahtarı üstünde bırakarak evi terk ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. 4. Katılanın yeğeni olan O.T , sanığın eşi olan S.Ç. ve T.Ö. tanık olarak dinlenmiştir. 5. Bozma üzerine dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş, uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. 6. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/52 Esas, 2019/591 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.