Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/24906 E. 2024/11421 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/24906
- Karar No
- 2024/11421
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka sabıkasının bulunmadığı da gözetildiğinde, Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2013 tarihinde kesinleşen, 12.09.2013 tarihli ve 2013/185 Esas, 2013/554 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı, anılan ilam ile ilgili olarak 18.01.2024 tarihli uzlaştırmacı bilirkişi raporuna göre taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığı anlaşılmakla Mahkemesince 23.01.2024 tarihli ek karar kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla, sanığa dolandırıcılık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.