Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/22568 E. 2025/12092 K. – Bankanın Araç

Konu: Bankanın Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/22568
Karar No
2025/12092
Karar Tarihi
Konu
Bankanın Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/272 E. 2019/120 K. SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1.5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, suç tarihine nazaran, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği hâlde, somut olayda temel adli para cezası belirlendikten sonra Kanunun 52. maddesi uyarınca paraya çevrilip bu miktar üzerinden takdiri indirim hükmünün uygulanması suretiyle fazla adli para cezası tayini, 2.5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilen sanık hakkında anılan maddenin yedinci fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "B)2." bölümünün hükümden tamamen çıkarılması, takdiri indirim hükmünün uygulandığı bölümdeki "... 3.166 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "... 158 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, bu bölümden sonra gelmek üzere "Sanığa verilen gün adli para cezasının sanığın şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak TCK'nin 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den hesap edilmekle sanığın 3.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi eklenerek bölüm numaralarının buna göre teselsül ettirilmesi, yine, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulandığı bölüme "... aynı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ilama konu olan basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 2 53... . maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi olması nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/22568, K. 2025/12092, T. 24.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-22568-e-2025-12092-k-91c9638d2e0c