Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/2237 E. 2024/489 K. – Özel Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/241 E. 2016/237 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin,12.02.2016 tarihli ve 2015/241 Esas 2016/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği ; hakkında kanunu ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmamış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılanın sanığın babası tanık ...'ın çektiği krediye kefil olduğu, kredinin ödenmemesi üzerine kefil olduğu için borcun haciz yoluyla kendisinden tahsil edilmesi üzerine ...'dan olan alacağını tahsil etmek amacıyla...aleyhine başlatmış olduğu icra takibine ...'nın oğlu olan sanığın babasının adına itiraz dilekçesi düzenleyip babasının yerine imza atmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunmuştur. 2. Sanık aşamalarda tevil yollu ikrarda bulunmuştur. 3. Mahkeme tarafından; sanığın ikrarı, tanık ve katılan beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE Sanık ve tanık ...'ın sanığın akıl hastası olduğuna dair beyanları karşısında, sanığın suç tarihi itibarıyla ve halen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti ile neticesine göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin,12.02.2016 tarihli ve 2015/241 Esas 2016/237 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verilmiştir.