Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/21019 E. 2023/7575 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/197 E., 2015/323 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın yasalara aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığına, sanığın eylemlerinin tek suç oluşturduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında, üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ancak İ.D.'nin kimlik bilgilerini ihtiva eden sahte olarak düzenlediği nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğüne müracaat edip sahte nüfus cüzdanı düzenlettirdiği, İ.D.'nin görev ve bordro bilgilerine göre hazırladığı görev yeri belgesi ve maaş bordrosuna ilgili kurumun mührünü basıp sahte imza attığı, suça konu sahte nüfus cüzdanı, görev yeri belgesi ve maaş bordrosunu kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan ve suça konu belgelerin değişik zamanlarda düzenlendiğini kabul eden Mahkemenin değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/197 Esas, 2015/323 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.