Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/20671 E. 2025/6582 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/780 E., 2018/249 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Katılan ...'e Karşı İşlenen Dolandırıcılık Suçu Yönünden Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilyde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; UYAP üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.09.2012 tarihli ve 2011/284 Esas, 2012/272 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılmakla; anılan ilam tekerrüre esas alınamayacağı gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/325 Esas ve 2012/1667 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölümden ''İstanbul 18.Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/284-2012/272 E/K. sayılı 2 Yıl 6 Ay Hapis cezası ile ” ibaresinin çıkartılarak yerine “ İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/325 Esas ve 2012/1667 karar sayılı ilamı ile ” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, II. Katılan ...'e Karşı İşlenen Dolandırıcılık Suçu Yönünden 1.Dolandırıcılık suçunun konusu başkasına ait taşınır ve taşınmaz mal varlığıdır. Mal olarak değerlendirilemeyecek şeyler dolandırıcılık suçunun konusu olamayacağı gibi dolandırıcılık suçunda korunan değer olarak suça konu malın ekonomik bir değere sahip olması gerekmektedir. Hukuki anlamda mal kavramı , fiziki varlığı bulunan, mal varlığı hakkının konusunu oluşturan belirli bir değere sahip ve belirlenebilir şeyleri ifade etmektedir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.06.1998 gün ve 175-306 sayılı kararında "Mal, mülkiyet konusu olabilen bütün maddi eşya ile mameleke girebilen bütün haklar" olarak tanımlanmıştır. Mal varlığı ise, bir kişiye ait para ile ölçülebilen hakların bütününü, mameleki ifade etmektedir. Bu açıklamalar ışığında, nüfus cüzdanı, sürücü belgesi gibi kimlik belgelerinin tek başına ekonomik bir değeri bulunmadığından mal kavramı içerisinde değerlendirilmesi mümkün değildir. Somut olayda, sanığın katılana ait nüfus cüzdanını hile ile ele geçirerek iade etmediği gerekçesiyle dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, nesne olarak mali ve ekonomik değeri bulunmayan nüfus cüzdanının genişletici yorumla dolandırıcılık suçunun konusu mal şeklinde değerlendirilerek, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre de; a.Bozma öncesi kurulan hükümde sanık hakkında TCK'nın 157/1 maddesine göre 1 yıl 6 ay hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün münhasıran sanık tarafından temyiz edildiği uzlaşma nedeniyle bozulduğu, Mahkemesince bozmaya uyularak TCK'nın 157/1 maddesine göre neticeten 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak bozmaya konu hükümde aleyhe temyiz bulunmadığı cihetle bu hükümde verilen 2.500 TL adli para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, aleyhe uygulama yapılmak suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması, b.UYAP üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.09.2012 tarihli ve 2011/284 Esas, 2012/272 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılmakla; anılan ilam tekerrüre esas alınamayacağı gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/325 Esas ve 2012/1667 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 27.05.2025 tarihinde karar verildi.