Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/18829 E. 2025/4894 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/485 E. 2015/177 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılanın aracını satmak amacı ile oto pazarına getirdiği, sanıklardan ...'in katılanın yanına gelerek aracı satın almak için pazarlık yaptığı, devamında katınla birlikte diğer sanık ...'un bulunduğu iş yerine geldikleri ve tarafların aracın satış bedeli olarak 13.000,00 TL olarak anlaştıkları, sanık ...'un 100,00 TL kaparo verdiği, sonraki gün katılanın ilk olarak iş yerine, sonrasında sanık ... ile birlikte .... Noterliğine giderek sözleşme ile aracın devrini verdiği, yaptığı, iş yerine döndüklerinde katılanın parasını istemesi üzerine sanık ...'un bir gün sonra hesabına yatacağını söylediği, katılanın kabul etmemesi ve aracın kendisine devredilmesini istemesi üzerine kendisine 12.900,00 TL'lik senet verildiği, ardından aracın aynı gün üçüncü kişiye, bir sonraki gün de başka birisine devrinin yapıldığı, teminat senedinin de ödenmediği ve aracın da katılana iade edilmediğin iddia olunduğu olayda, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hileli söz ve davranışlarla katılanı dolandırmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Ceza Kanunu'nun 157/1.maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı değerlendirilmekle, Sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesen son sebep olan suçun iştirak halinde işlenmiş olması nedeniyle sanık ...'nün sorgusunun yapıldığı 07.12.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.