Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17609 E. 2024/10441 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/152 E., 2015/38 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53/3 maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.06.2013 tarihli ve 2013/8 Esas, 151/304 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezayı içeren ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken, infazda çelişkiye yol açacak şekilde, en ağır cezayı içeren ilâmın yanısıra üç farklı ilâmın tekerrüre esas alındığı belirtilerek sanık hakkında üçüncü kez mükerrirlik kararı verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı 7 numaralı paragraf başında yer alan "Sanığın;" ibaresinin, "a-Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2013 tarihli ve 2012/622 Esas, 2013/51 Karar sayılı ilamı ile neticeten 10 Ay Hapis 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 08.02.2013 tarihinde kesinleştiği," şeklindeki (a) alt paragrafı ve "c-İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemisinin 07.11.2012 tarihli ve 2012/446 Esas, 2012/1991 Karar sayılı ilamıyla neticeten 1 yıl 15 gün hapis 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 05.12.2012 tarihinde kesinleştiği ve suç tarihi itibariyle 3. kez mükerrir olduğu anlaşıldığından" şeklindeki (c) alt paragrafı ile (b) alt paragrafında yer alan (b-) ibaresinin hükümden tamamen çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.