Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17544 E. 2025/1392 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/224 E., 2015/34 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı CMK'nın 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Dosya kapsamına göre, şikayetçinin sahibi olduğu taşınmazı satışı konusunda emlakçılık yapan tanık A.Z ile anlaştıkları, tanık emlakçının taşınmazı ilana koyduğu, bu ilan üzerine sanığın taşınmazı almak istediği, sanık ile şikayetçinin 207.000,00 TL ye anlaştığı, ilk etapta sanığın şikayetçiye 29.000,00 TL havale ettiği bir kısmını da elden verdiği, kalanı tapuda ödeyeceğini beyan ettiği, tapu işlemleri sırasında sanığın 61.000,00 TL yi şikayetçinin hesabına havale ettiğini söylediği ve cep telefonu ile banka dekontunu göstermek suretiyle sanığın haksız menfaat temin ettiği olayda; tapunun sanık tarafından hile olarak kullanılmadığı, sanığın hile unsuru olarak banka havale işleminin dekontunun ekran görüntüsünü göstermek suretiyle eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 158. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.