Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/20469 E. 2025/1939 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/125 E., 2015/210 K. SUÇ :Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle, dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, olay tarihinde adına kayıtlı telefon hattından ...'nı arayarak kendisini "Bolu İl Jandarma Komutanlığında görevli Jandarma Yarbay ... " olarak tanıttığı, bahse konu komutanlıkta Uzman Jandarma Çavuş olarak görev yapan katılana, birliğinde maddi durumu iyi olmayan askerler olduğu, bu askerlerden bir tanesinin terhis olduğu, maddi imkansızlık nedeni ile bilet alamadığı, terhis olan askere yardımcı olmalarını söylediği, görevli personel tarafından yardımda bulunulmayacağının belirtilmesi üzerine görüşmenin sonlandırıldığı, bu surette dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia olunan olayda, kendini Bolu İl Jandarma Komutanlığında görevli Jandarma Yarbay ... olarak tanıttığı, ancak bu kuruluşun maddi varlığı olan kimlik vb. herhangi bir belgeyi olayda kullanmadığı anlaşılmakla, eyleminin, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-L maddesi kapsamında kaldığı belirlenerek, suç tarihinde (L) bendinin yürürlükte olmaması nedeniyle Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi nazara alınarak sanığın lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1. Maddesi uyarınca basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan "dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği 10.09.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,13.02.2025 tarihinde karar verildi.