Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/15431 E. 2025/855 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/924 E., 2018/367 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi ile ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden ve hüküm fıkrasında 5271 sayılı CMK'nın 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38. maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca,08.09.2015 tarihli hükümlerin sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar lehine bozulması karşısında lehe bozma sonrası uzlaştırma giderinin sanığa yükletilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A.Sanık ... hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınan Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.04.2014 tarihli, 2013/860 Esas 2014/260 Karar sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan verilen 13.06.2014 kesinleşme tarihli 10 ay hapis cezasına ilişkin Dairemizce Uyap sistemi marifetiyle yapılan sorgulamada Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2019 tarihli, 2013/860 Esas 2014/260 Karar sayılı ek kararı ile sanık ile müşteki arasında uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle "ortadan kaldırılmasına," karar verildiği anlaşılmakla tekerrür hükümleri uygulanan Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.04.2014 tarihli, 2013/860 Esas 2014/260 Karar sayılı ilamı yerine sanığın sabıkasında yer alan karar tarihi itibariyle infaz edilmemiş Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.03.2014 tarihli 2013/304 Esas, 2014/116 Karar sayılı ve 29.04.2014 tarihinde kesinleşen 3.740 TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde tekerrür uygulamasına ilişkin bölümde yer alan "...(Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli, 2013/860 Esas 2014/260 Karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin hükmün 13/06/2014 tarihinde kesinleştiği,)..." ibarelerinin çıkarılarak yerine ''...(Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.03.2014 tarihli 2013/304 Esas, 2014/116 Karar sayılı ilamı ile verilen 3.740,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün 29.04.2014 tarihinde kesinleştiği)..." ibaresinin eklenmesine ve aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilâm nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun da infaz aşamasında gözetilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.