Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/14953 E. 2024/10322 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/5 E. 2018/301 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; 1. Suç tarihinde katılanları arayan erkek şahsın kendisini polis olarak tanıttığı, katılanlar adına kredi kartı çıkartıldığını söyleyerek bu kişileri yakalayabilmek için vereceği hesap numarasına para yatırmasını istediği, bu hileli sözlere kanan katılan ...'un sanığın adına kayıtlı kredi kartına 1.500,00 TL, katılan ...'un ise sanığın adına kayıtlı kredi kartına 10.670,00 TL yatırdığı, sanığın bu suretle katılanlara yönelik üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; sanığın savunmasında kredi kartını borcunu ödemesi için ... isimli şahsa verdiğini beyan ettiği ve UYAP üzerinde yapılan incelemede sanık ... ile ...'in Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2015/935 Esas sayılı dosyasında benzer bir eylem nedeniyle birlikte yargılandıkları ve bu yargılama esnasında sanık ...'in sanık ...'e ait kredi kartını borcunu ödemek amacıyla alıp ... isimli bir kişiye verdiğini kabul ettiğinin anlaşılması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından ...'in tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılması, 5271 sayılı Kanun'un 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanığın savunması doğrultusunda ayrıntılı ifadesinin alınması, Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2015/935 Esas ve 2016/449 Karar sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, bu dosyadaki kredi kartı ile suça konu kredi kartının aynı olup olmadığının tespiti ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi, 2. Kabule göre de; Sanık Hakkında Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden; a) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b)5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki yasal düzenleme karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 tarih ve 6-230/32 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesindeki deneme süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağından, mahkemece 1 yıl 3 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, belirlenecek olan denetim süresinin alt sınırının ceza miktarı olan 1 yıl 3 ay dan az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl denetim süresi belirlenmiş olması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.