Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/14853 E. 2024/14241 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/801 E., 2018/2556 K. SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyledolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2018 tarihli ve 2017/119 Esas, 2018/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/801 Esas, 2018/2556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanın istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, sanık hakkında dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a, 62, 52/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri özetle, sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın yüklenen suçu işlemediğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/801 Esas, 2018/2556 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.