Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/13946 E. 2022/10079 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığın, engelli çocuğuna maaş bağlatılması için girişimde bulunan katılanı telefonla arayarak, kurumda çalıştığı izlenimini uyandırmak suretiyle, dosyanın ...'ya geldiğini, kendisinin de dosya ile birlikte ...'ya gelmesi gerektiğini söylediği, katılanın gelemeyeceğini beyan etmesi üzerine, masraflar için 500 TL para göndermesi gerektiğini, aksi halde işlemin yapılmayacağını söylediği ve bu şekilde katılanın zor durumda olmasından faydalanarak 500 TL haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunduğu kamu davasında; 5237 sayılı TCK'nin 158/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için sanığın, mağdurun "içinde bulunduğu tehlikeli veya zor şartlardan" yararlanmak suretiyle haksız bir yarar elde etmesinin gerektiği, somut olayda ise, katılanın engelli çocuğuna daha iyi şartlarda bakabilmek için Devlet tarafından maaş bağlanmak üzere müracaat etmiş olması ve engelli çocuğunu yaklaşık 1500 km mesafe bulunan ulaşım olanakları son derece kısıtlı ... İlçesi’nden ...’ya getirmesinin mümkün olmamasının tek başına zor şart olarak kabul edilemeyeceği, diğer bir deyişle katılanın içinde bulunduğu durumun gerçek ve yakın anlamda "tehlikeli veya zor şartlar" kapsamında kabul edilebilecek nitelikte olmadığı, ayrıca sanığın eyleminin suç tarihinden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile TCK'nin 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinde (L) bendinin yürürlükte olmaması nedeniyle eylemin sanık lehine olan TCK'nin 157/1. maddesindeki basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu incelenen dosya kapsamından anlaşılmakta olup, sanığa yüklenen “Dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 02.03.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.