Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/13317 E. 2022/4336 K.

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet A) "Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde; Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, B) "Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde; Sanığın, 200.000,00 TL limitli Genel Kredi Sözleşmesinde teminat olarak verdiği sahte bonolar karşılığında kredi kullanması şeklinde gerçekleşen somut olayda; 1) Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; öncelikle suça konu senetlerin banka ile düzenlenen genel kredi sözleşmesi kapsamında teminat olarak mı yoksa tahsil amaçlı mı verildiğinin belirlenerek, önceden doğan borç için sonradan yapılan hileli hareketlerin dolandırıcılık suçuna vücut vermeyeceği de dikkate alınarak, suça konu senetlerin kredilerin kullanımı sırasında mı yoksa kredi kullandırıldıktan sonra mı verildiği, bu senetlerin banka kayıtlarına hangi tarihte geçtiği, elde edilen menfaatin tespiti açısından kullanılan kredi miktarı da belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme mahkumiyetine hükmedilmesi, Kabule göre de; 2) İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2013 tarih, 2013/21697 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında TCK'nin 158/1-f -son maddesinin uygulanması istenerek kamu davası açıldığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK’nin 158/1-j-son maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.