Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/4373 E. 2013/7491 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2013/4373
Karar No
2013/7491
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği, dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet 1- Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede; Sanığın sahte kimlik ile kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olan noter imza sirkülerini kullanmak suretiyle açtırdığı çek hesabından suça konu sahte çeki düzenlediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80. (5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43.) maddelerine uygun suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II- Dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemeye gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. Ö.S.G.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2013/4373, K. 2013/7491, T. 08.05.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2013-4373-e-2013-7491-k-5cdc636b72db