Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/4347 E. 2013/6665 K.

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine ilişkin Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2008 tarihli hükmün incelenmesi neticesinde Dairemizin 27.12.2012 gün ve 2010/7537-2012/22588 Esas-Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında adli sicil kaydında görülen ilamların adli sicilden silinme koşulları oluştuğundan, 5271 sayılı CMK.'nun 231. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasından bahisle bozulmasına ilişkin karara karşı sanığın 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçu nedeniyle İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2004 gün ve 2004/3-798 esas ve karar numaralı ilamıyla adli para cezasına mahkum edildiği ve bu cezanın 10.01.2005 tarihinde kesinleştiğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığının belirtilmesi suretiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımın 13.02.2013 tarih ve 11-2008/159788 sayılı yazısı ile itirazda bulunulması üzerine dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: İlgili yer Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan adli sicil kaydında gözükmeyen, sonradan adli sicil kaydına işlendiği belli olan, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçu nedeniyle sanığın, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2004 gün ve 2004/3-798 esas ve karar numaralı ilamıyla adli para cezasına mahkum edildiği, bu cezanın 10.01.2005 tarihinde kesinleştiği ve bu ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil ettiği anlaşılmakla; bu hususa ilişen itirazın kabulüyle, Dairemizin 27.12.2012 gün ve 2010/7537-2012/22588 Esas-Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartıralarak, yerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.