Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/16806 E. 2013/11607 K.

Sahte fatura düzenlemek suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.03.2011 tarihli hükmün sanık tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 11.04.2012 gün ve 2012/4678-2012/5252 karar sayılı ilamı ile onanmasına ilişkin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2013 gün ve 2013/138111 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 308. maddesi uyarınca süresinde itirazda bulunulması üzerine dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın, 17.08.2004 tarihinde şirketteki tüm hisselerini ve temsile yetkili müdürlük görevini ...'e devrettiği ve bu tarihten sonra sahte fatura düzenlenmesine iştirak ettiğine ilişkin dosya kapsamında bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 11.04.2012 gün ve 2012/4678 esas - 2012/5252 karar sayılı ONAMA İLAMININ KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 17.08.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.