Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/9456 E. 2012/12846 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 62, 51. maddelerinin 4 kez uygulanması suretiyle sanığın 4 kez olmak üzere 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının ertelenmesine Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin 31.12.2002, 31.12.2003, 31.12.2004 ve 16.04.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1) Sanığın 2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine ilişkin kararlara karşı Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2002 ve 31.12.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 2)Sanığın 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine ilişkin kararlara karşı Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan 'lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir' hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerekirken karşılaştırma yapılmaksızın 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi uyarınca tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezadan sonra, 765 sayılı TCK'nun 59/2 ve 5237 sayılı TCK'nun 62. maddelerinin uygulanması halinde hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK'nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe sonuç doğurduğu, cezanın tecili açısından ise; deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde ceza tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesine göre sanık lehine olduğu gözetilmeden, suçun teselsülen işlendiği ve teselsül nedeniyle cezanın artırılması gerektiği belirtildiği halde yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.