Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/30614 E. 2013/13157 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte nüfus cüzdanı kullanmak, Bilişim suçu, Yalan beyan, Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Gerekçeli karar başlığına, "02.06.2005 ve öncesi" olarak yanlış yazılan suç tarihlerinin, mahallinde dolandırıcılık suçu yönünden 31.05.2005 ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise 01.06.2005 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. I-Sahte nüfus cüzdanı kullanmak suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanığın, ...'nın kimlik bilgileri ile başvurarak muhtarlıktan aldığı nüfus cüzdanı talep belgesini 03.03.2005 tarihinde ibraz ederek suça konu sahte nüfus cüzdanını, Nüfus Müdürlüğünden çıkarttırdıktan sonra yakalandığı 01.06.2005 günü saat 20.30'a kadar kullandığı anlaşıldığından suç tarihinin 01.06.2005 olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 204/1 ve 43. maddeleri yerine, 765 sayılı TCK.nun 350 ve 80. maddeleri uygulanarak eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve aynı nedenle tebliğnamedeki bozma isteyen 2 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II-Sanığın, ...'nın kimlik bilgileri ile bankaya başvurarak aldığı kredi kartını kullanmak suretiyle bilişim suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince: Sanığın, suça konu kredi kartıyla en son 31.05.2005 tarihinde haksız menfaat temin etmesi nedeniyle ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; eylemin bankanın maddi varlığı olan kredi kartının kullanılmak suretiyle işlendiğinin iddia olunması karşısında, fiilin 765 sayılı TCK. nun 504/3 maddesinde öngörülen suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 31.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.