Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/16817 E. 2013/19287 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik, Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2012/16817
Karar No
2013/19287
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik, Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, yaralama HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62/1. maddeleri uygulanmak suretiyle sanığın sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 86/2, 86/3-a, 52/2. maddelerinin uygulanarak sanığın yaralama suçundan 360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına I- Sanık hakkında “kasten yaralama” suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde; 5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının 21.07.2004 tarihinden itibaren 2.000 TL’ye çıkartılmış olması karşısında, sanık hakkında ‘kasten yaralama' suçundan hükmolunan ve kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılan doğrudan adli para cezasıyla mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin suç vasfına ilişkin olmayan vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'nun 305 ve 317. maddeleri uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik" suçundan kurutan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince; Sanığın kendi fotoğrafını taşıyan ancak kardeşine ait kimlik bilgilerini içeren sahte içerikli nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanı çıkartmaktan ibaret eylemlerinin zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin l. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi. Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek ve hüküm fıkrasından "... TCK 54. maddesi gereğince ZORALIMINA” ibaresinin çıkartılarak yerine "... dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri eleştirilen husus dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/16817, K. 2013/19287, T. 17.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2012-16817-e-2013-19287-k-2bedba494195