Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/2474 E. 2013/3074 K. – Görevi Kötüye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi kötüye kullanmak HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 257/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6000.-YTL adli para cezası. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2010 gün ve 26/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere; gerek yüze karşı gerek yoklukta verilen hüküm ve kararlarda başvurulacak yasa yolu süresi, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunlu olup, yerel mahkemenin 06.10.2008 tarihli kararında, yasa yoluna başlangıç tarihinin, başvuru mercinin ve şeklinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde gösterilmediği cihetle, sanığın 10.11.2008 günlü temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile mahkemenin 11.11.2008 gün ve 2008-156 esas, 2008/385 karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; 1-Andırın PTT Merkez Müdürlüğünde dağıtıcı olarak görev yapmakta olan sanığın, Andırın Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/136 esas sayılı dosyası üzerinden 01.01.2003 tarihinde vefat ettiği tespit edilen davalı M...... adına çıkartılan tebligatı, tebliğ mazbatasına bizzat şerhi yazmak suretiyle sahte olarak imzalayıp, tebligatı çıkaran mahkemeye göndermek şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul olunan eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği, ancak somut olayda Andırın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2006/136 esas sayılı dosyanın ilk duruşmasına vefat eden davalının mirasçısı Mehmet Köse'nin kendiliğinden katıldığı, davacının ise davalı ...'nin ölü olduğunu bilerek anılan davayı açtığını beyan ettiği, bu şekilde davacıya davalının mirasçılarını davaya dahil etmesi için süre verildiği, 19.02.2007 tarihinde de HMUK'nun 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin ne şekilde kişilerin mağduriyetine yol açtığı yeterince araştırılmadan dosya ile uyumlu olmayan gerekçelerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı, 2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüge giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesiyle, 5237 sayılı TCK'nun 257. maddesinde yapılan değişikliğin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.