Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/1511 E. 2012/14493 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, yalan beyanda bulunmak, ruhsatsız silah taşımak HÜKÜM : Mahkumiyet I- Sanık hakkında memura yalan beyan suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.09.2006 gün ve 197/192 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığa "görevli memura yalan beyanda bulunmak" suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan 1.500 TL adli para cezasının hüküm tarihindeki yasal düzenlemeye göre belirlenen miktar ve nevi itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik, 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiinin, suç vasfına yönelmeyen temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükme yönelik sanığın temyizine gelince; Sanığın daha önce kasıtlı suçlardan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.