Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/13328 E. 2012/4803 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık HÜKÜM : Sanık ..., sanık ...: 765 sayılı Yasanın 339/1, 59/2. maddelerine göre 4 kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına Sanık ...: 5237 sayılı Yasanın 158/1-e, 168, 62/1 ve 53. maddelerine göre 4 kez 10 ay hapis ve 25 gün apc ile cezalandırılmasına, Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verilip,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı katılan vekili, sanık ... ve ... müdafilerinin yaptığı itirazın Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2009 gün ve 2009/548 D.İş. sayılı kararı ile red edildiği ve anılan kararın 5271 sayılı CMK’nun 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşılmakla anılan suç dışında, katılan vekilinin temyizinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkındaki dolandırıcılık suçlarına hasren incelenerek gereği görüşüldü: Gerekçeli kararda ... hakkındaki sahte tarım tevkifat işleminin yapıldığı yanlış gösterilen 24.05.2005 tarihinin soruşturma raporu ve eki belgelerine uygun olarak 24.05.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1-Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ya yüklenen resmi belgede sahtecilik, ...’nın ... ve ... yönünden resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı; sanık ... ile sanık ... (beraat hükmü dışındaki) hakkındaki resmi belgede sahtecilik suçları yönünden; bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 02.04.2002, 08.09.2003, 31.01.2003 ve 05.04.2004 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.